Zeventien winter haiku’s met een muzikale verwijzing (2023)

met bewondering opgedragen aan de leden van de Cantorij Stompetoren

I

ochtend ontwaakt laat
roodborst hipt op natte tak
scherp en licht zijn lied

II

ekster legt een spoor
als een geheim notenbeeld
mist omhult het veld

III

hanen kraaien dag
de nacht wordt nu gesloten
een lied wordt onthuld

IV

sneeuw als een koraal
stempelt zich met zachte stem
woorden gefluisterd

V

psalmen klinken luid
langs het rijp-bedekte pad
herders neuriën

VI

licht is nu nog laag
ochtendklanken, ijl en teer
zangers in het woud

VII

nieuwe boreling
struikel onder ieders kruis
treurzang is jouw deel

VIII

die Winterreise
nu een ijslaag op de poel
water klampt zich vast

IX

vliesdun was je eens
straks massief en buldersterk
bariton of bas

X

stemmen vlindervlug
sopranen unisono
tonen, welkom warm

XI

alten aan het front
effen het geheime pad
samenklank egaal

XII

noten zijn als vlam
als een vuurwerk vonken zij
reikende tenor

XIII

twijgen treuren zacht
trage tranen, stil lament
hangend, bevroren

XIV

wolken dragen last
donder als een paukenslag
regen een gordijn

XV

glanzend aangezicht
zo toont zich de gaande zon
troostend morendo

XVI

ganzen op een reis
klanken zweven, zingend lang
aan de tijd getoetst

XVII

hoe hoog reikt een lied
tot zolderspant en verder
hemels eerbetoon