Aan jou (2010)

Bij het afscheid van een dierbaar familielid

ik had mijzelf beloofd
dat ik niet huilen zou;
want, ach, zoals je zelf al zei:
jouw tijd was mooi en goed;

want ik had nooit geloofd
dat ik om jou, voor jou,
dat jij, dat ik, dat jij,
dat had ik nooit vermoed…

en later, toen ik sliep
en slechts mijn droom vertrouwde,
toen zag ik weer, terug in de tijd,
jouw tuin, gezond, en bont gekleurd.

o, ik huilde veel en diep
maar niet om jou, alleen om mij
omdat ik wil dat wat gebeurt,
niet gebeurt.

ik had mijzelf beloofd,
maar je weet wel hoe dat gaat:
beloften zijn soms niet betrouwbaar
en kort houdbaar…

ik zal voor jou geen standbeeld houwen,
geen kerk of schrijn voor je bouwen;
jou past geen enkel monument,
omdat je dat zelf allang al bent.