Jij, maanvredig kind (1988)

Bij de geboorte van een dochter

jij, maanvredig kind
stroomversneld geboren
vuisten vastberaden
een schim boven een dekenrand

tussen deze, jouw dromen
en mijn werkelijkheid
liggen nachten van vele sentimenten
oh, jij zult ze nog wel leren kennen
die steeds innemende bedriegers
die richting-gevers aan het leven

strek je handen niet te gretig uit
naar hun lawaai en gekrakeel
hun doel is jou te sleuren
in ingeslepen karrensporen

vernieuwing ben jij:
hun grootste vijand
verandering ben jij:
hun diepste angst

zal ook jouw bloed ooit koken
in die ademloze strijd

maar weet dan (stille droom)
dat vrede goed is
dat geen wereld beter wordt
van nog meer van het zelfde

weet dan, nieuw kind
dat hun uitdaging niet de jouwe is

je zult ze nog wel leren kennen
maar weet, weet steeds opnieuw
dat hun verhaal niet het jouwe is